21 grudnia 2007 roku Polska, wraz z 8 innymi nowymi członkami Unii Europejskiej, dołączyła do strefy Schengen - obszaru bez kontroli na granicach wewnętrznych, tworzonego przez 25 państwa [1].  Kraje te przyjęły ujednolicone zasady wjazdu i krótkoterminowego pobytu na ich terytorium.

Aby wjechać na terytorium Schengen, obywatele krajów trzecich muszą posiadać ważny dokument podróży oraz wizę, jeśli jest ona wymagana. Muszą także spełniać następujące warunki:

Po przejściu kontroli granicznej, można swobodnie poruszać się po strefie Schengen. Kontrole na lotniczych przejściach granicznych w nowych państwach Schengen zostały zniesione z dniem 30 marca 2008 roku.

Państwa Schengen wydają następujące rodzaje wiz jednolitych, które uprawniają posiadacza do wjazdu oraz pobytu na terytorium Schengen:

Oprócz wiz jednolitych, kraje Schengen wydają długoterminowe wizy narodowe (D) oraz zezwolenia na pobyt, które są ważne tylko na terytorium kraju wydającego.

Długoterminowe wizy narodowe pozwalają ich posiadaczom na jednorazowy, nieprzekraczający 5 dni, bezwizowy tranzyt przez terytorium innych krajów strefy Schengen w celu dotarcia do państwa, które wydało wizę D, o ile spełniają pozostałe warunki wjazdu do strefy Schengen (patrz wyżej) i nie figurują w narodowym wykazie danych do celów odmowy wjazdu państwa Schengen, przez którego terytorium chcą przejechać. Każdy następny tranzyt przez terytoria innych państw Schengen, niezależnie od celu, wymaga uprzedniego uzyskania wizy tranzytowej.

Posiadacze zezwoleń na pobyt wydanych przez jedno z państw Schengen, mogą podróżować bezwizowo po strefie Schengen przez okres nieprzekraczający 3 miesięcy.

Wizy i zezwolenia na pobyt wydawane przez Polskę po 21 grudnia 2007 roku.

21 grudnia 2007 roku Polska rozpoczęła wydawanie wiz jednolitych (A,B,C) ważnych na całym terytorium Schengen oraz kontynuuje wydawanie długoterminowych wiz narodowych D i zezwoleń na pobyt, ważnych tylko w Polsce.

Posiadacze polskich wiz D (wydanych zarówno przed 21 grudnia 2007 roku jak i po tej dacie) mogą jednorazowo, przez okres nieprzekraczający 5 dni, przejechać tranzytem przez inne państwa strefy Schengen w celu dotarcia na terytorium Polski. W celu odbycia podróży powrotnej, a także każdej następnej podróży tranzytem przez terytoria innych państw Schengen, posiadacz polskiej wizy D musi uprzednio uzyskać wizę tranzytową wydaną przez państwo przez terytorium którego tranzyt ma miejsce.

Posiadacze polskich zezwoleń na pobyt mogą poruszać się bezwizowo po terytorium innych państw Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni.

Polskie wizy krótkoterminowe wydane przed 21 grudnia 2007 roku nie stały się automatycznie wizami Schengen. Wizy te pozostają ważne przez okres w nich wskazany, ale ich posiadacze są upoważnieni do wjazdu i pobytu jedynie na terytorium RP. 

Warunki wjazdu dla obywateli państw trzecich objętych obowiązkiem wizowym

Obywatele państw trzecich, mogą wjechać na terytorium Polski, jeżeli posiadają jeden z wymienionych dokumentów:

Dokumenty ważne tylko do celów tranzytu:

Już 22 kraje UE zlikwidowały wszelkie kontrole na dzielących je granicach. Było to możliwe dzięki tzw. Układowi z Schengen , stanowiącemu część prawa UE. Jego postanowienia znoszą kontrole na granicach wewnętrznych, ustanawiając w zamian skuteczną kontrolę na granicach zewnętrznych UE i wprowadzając wspólną politykę wizową. Do Schengen należą: Austria, Belgia, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Litwa, Łotwa, Luksemburg, Malta, Niemcy, Polska, Portugalia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry i Włochy (ale nie Irlandia i Wielka Brytania) oraz kraje spoza UE takie jak Islandia, Norwegia oraz od niedawna Szwajcaria, która otworzyła swoje granice lądowe pod koniec 2008 r. i która ma otworzyć swoje granice powietrzne 29 marca 2009 r.

Cypr, który przystąpił do UE w 2004 r. oraz Bułgaria i Rumunia, które są państwami członkowskimi od 2007 r. nie są jeszcze pełnoprawnymi członkami Schengen. Dlatego wybierając się w podróż do jednego z tych krajów, a także do Irlandii lub Wielkiej Brytanii, trzeba mieć ze sobą ważny paszport lub dowód osobisty.
Wjeżdżając na obszar Unii lub opuszczając go, na każdej zewnętrznej granicy trzeba okazać ważny paszport lub dowód osobisty.

Podróżując po UE dobrze jest mieć zawsze ze sobą ważny paszport lub dowód osobisty w celu ewentualnego potwierdzenia tożsamości. Jeżeli wymaga tego porządek publiczny lub bezpieczeństwo narodowe, na czas ograniczony mogą zostać przywrócone kontrole graniczne.

Trzeba dopilnować, by dziecko posiadało w podróży własny paszport lub inny dokument tożsamości albo zostało wpisane do dokumentu opiekuna.

Na podstawie umów zawartych z Islandią, Liechtensteinem, Norwegią i Szwajcarią obywatele tych krajów są traktowani tak samo, jak obywatele UE, i mogą poruszać się po całej Unii z dowodem osobistym lub paszportem.

Dla obywateli UE Paszport lub dowód osobisty

Już 22 kraje UE zlikwidowały wszelkie kontrole na dzielących je granicach. Było to możliwe dzięki tzw. Układowi z Schengen , stanowiącemu część prawa UE. Jego postanowienia znoszą kontrole na granicach wewnętrznych, ustanawiając w zamian skuteczną kontrolę na granicach zewnętrznych UE i wprowadzając wspólną politykę wizową. Do Schengen należą: Austria, Belgia, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Litwa, Łotwa, Luksemburg, Malta, Niemcy, Polska, Portugalia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry i Włochy (ale nie Irlandia i Wielka Brytania) oraz kraje spoza UE takie jak Islandia, Norwegia oraz od niedawna Szwajcaria, która otworzyła swoje granice lądowe pod koniec 2008 r. i która ma otworzyć swoje granice powietrzne 29 marca 2009 r.

Cypr, który przystąpił do UE w 2004 r. oraz Bułgaria i Rumunia, które są państwami członkowskimi od 2007 r. nie są jeszcze pełnoprawnymi członkami Schengen. Dlatego wybierając się w podróż do jednego z tych krajów, a także do Irlandii lub Wielkiej Brytanii, trzeba mieć ze sobą ważny paszport lub dowód osobisty.
Wjeżdżając na obszar Unii lub opuszczając go, na każdej zewnętrznej granicy trzeba okazać ważny paszport lub dowód osobisty.

Podróżując po UE dobrze jest mieć zawsze ze sobą ważny paszport lub dowód osobisty w celu ewentualnego potwierdzenia tożsamości. Jeżeli wymaga tego porządek publiczny lub bezpieczeństwo narodowe, na czas ograniczony mogą zostać przywrócone kontrole graniczne.

Trzeba dopilnować, by dziecko posiadało w podróży własny paszport lub inny dokument tożsamości albo zostało wpisane do dokumentu opiekuna.

Na podstawie umów zawartych z Islandią, Liechtensteinem, Norwegią i Szwajcarią obywatele tych krajów są traktowani tak samo, jak obywatele UE, i mogą poruszać się po całej Unii z dowodem osobistym lub paszportem.

Wizy

Do podróżowania w ramach UE nie są potrzebne wizy.

Dla obywateli państw spoza Unii Paszport

Potrzebny jest ważny paszport.

Wizy

Obywatele 28 krajów nie potrzebują wizy, aby przebywać w UE przez okres do trzech miesięcy. Do krajów tych należą m.in. Australia, Chorwacja, Japonia, Kanada, Nowa Zelandia i Stany Zjednoczone.Wykaz krajów, których obywatele muszą uzyskać wizę, udając się do Wielkiej Brytanii lub Irlandii różni się nieco od analogicznego wykazu dla pozostałych krajów Unii. W razie wątpliwości dokładnych informacji udzieli najbliższy konsulat danego państwa Unii.

Wiza uzyskana w jednym z państw, które są stronami Układu z Schengen, automatycznie pozwala podróżować po pozostałych krajach obszaru. Ponadto ważne pozwolenie na pobyt w jednym z krajów obszaru Schengen jest równoważne wizie. Możesz jednak potrzebować oddzielnej wizy, wybierając się do krajów spoza obszaru Schengen.

Urzędnicy kontroli granicznej w UE mogą poprosić o okazanie innych dokumentów, na przykład zaproszenia, dowodu zakwaterowania lub biletu powrotnego. Aby dowiedzieć się, jakie są szczegółowe wymagania, najlepiej skontaktować się z urzędem konsularnym danego państwa UE.

Więcej informacji o prawach podróżnych spoza Unii (w jęz. angielskim) i na temat formalności wizowych, wraz z listą państw , których obywatele potrzebują wizy, aby podróżować po Unii.

Jednolite przepisy prawne mają na celu wprowadzenie na terytorium UE wspólnego podejścia do kontroli przepływu gotówki z lub do państw UE. Uzupełniają one unijną dyrektywę o praniu pieniędzy, która umożliwia monitorowanie transakcji dokonywanych przez instytucje kredytowe i finansowe.

Uprawnione organy wszystkich państw UE, na podstawie nowych przepisów, mogą zatrzymywać nie zgłoszone środki pieniężne oraz podejmować działania przeciwko osobom, które nie zgłoszą gotówki w kwocie 10.000 euro lub wyższej (wysokość i charakter nakładanych sankcji pozostają w gestii poszczególnych państw członkowskich UE - mogą to być grzywny w różnej wysokości, ale - w określonych przypadkach - także sankcje pozbawienia wolności).

Państwa członkowskie zobowiązane są do gromadzenia informacji zebranych na podstawie składanych deklaracji lub będących wynikiem przeprowadzonych kontroli i udostępniania ich organom zajmującym się zwalczaniem prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. W przypadku zaistnienia przesłanek, że przewóz gotówki lub innych środków płatniczych ma związek np. z praniem pieniędzy lub finansowania terroryzmu, Państwa członkowskie mogą wymieniać się takimi informacjami.

Wprowadzane przepisy nie zmieniają dotychczas obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązku zgłaszania przy przekraczaniu granicy gotówki w kwocie równej lub przekraczającej 10.000 euro. Warto jednak, aby polscy obywatele pamiętali o jednolitym obowiązku dokonania takiego zgłoszenia na terytorium wszystkich państw UE.

Źródło informacji:  www.msz.gov.pl